Original Posted on 14/01/2009 by bloglions
Gisteren heb ik je gesproken over de campagne “Testament.be” die de vzw EMO heeft ingewijd. Tot over kort kende ik deze vzw niet (zij werd pas in 2007 opgericht) en ik heb mij aldus wat gedocumenteerd. Zo heb ik (onder andere operaties waarover ik je ook zal spreken) een operatie ontdekt, voor Oxfam opgezet in december jl. en waarvan ik je hun communiqué hierna verhaal (op aanpassingen van de tijd en de vervoegingen na) : “Van 9 tot 19 december (hebben wij) heerlijke truffels met rechtvaardige chocolade aan de treinreizigers en in de 6 grote stations aangeboden. Niet minder dan 22.541 doosjes werden verkocht of 2.254 kg chocolade, die 112.705 euro hebben opgebracht voor de projecten van Oxfam-Solidariteit in het Zuiden en in het Noorden. De truffels werden verkocht voor 5 euro per 100 gram en waren gepresenteerd in doosjes, die speciaal ontworpen waren voor de gelegenheid. De teams van Oxfam hebben ze in de treinen en in de stations van Brussel-Noord, Liège Guillemins, Namur, Antwerpen-Berchem, Gent Sint-Pieters en Leuven verkocht. Door een doosje truffels te kopen, hebben de reizigers de projecten van Oxfam-Solidariteit in het Noorden en in het Zuiden gesteund. In meer dan 25 landen werkt de NGO samen met lokale partners om duurzame oplossingen op touw te zetten tegen de armoede, de uitsluiting en de onrechtvaardigheid. In België beschikt Oxfam-Solidariteit over een netwerk van tweedehandswinkels die boeken, kleding, computers en meubelen aan lage prijzen verkopen. Met de trein reizen, of het nu voor het werk of voor je vrije tijd is, is de keuze maken voor een duurzaam vervoer. De NMBS bezit een duidelijk ecologisch voordeel t.o.v. de andere vervoermiddelen en zij wenst actief deel te nemen aan de ontwikkeling van een duurzame maatschappij. Ziedaar waarom de NMBS opnieuw graag haar medewerking verleent aan de actie Fair Trains. En om er een stempel op te drukken heeft de NMBS trouwens op 9 december een gratis truffel aan alle gebruikers aangeboden !”.
Een voorbeeld dat de Service Clubs zou kunnen inspireren ? Waarom niet, want uiteindelijk bestaan er Clubs in alle grote steden en eenzelfde project had met deelname van verschillende Clubs kunnen worden uitgevoerd. Het zijn niet de armen die ontbreken… Je zou natuurlijk altijd kunnen opwerpen dat de verspreiding van de Service Clubs (in Districten bijvoorbeeld) het niet vergemakkelijkt. Maar is het echt niet oenbaar ? Het is waar dat er zich ook andere vragen stellen : wie neemt het initiatief, wie organiseert, hoe het geheel doen werken, enz… en met Clubs die slechts elke week of elke twee weken vergaderen (en in de veronderstelling dat alle leden aanwezig zouden zijn), is het waarschijnlijk niet zinloos je af te vragen of dit type van acties werkelijk in beschouwing kan worden genomen. Kortom, in één zin : zijn onze structuren nog steeds goed aangepast om vandaag performant aan fondsenwerving te doen ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
