Original Posted on 19/01/2009 by bloglions
Voor zover een operatie of een actie door een welgekende groep en/of voor een welgekend doel wordt georganiseerd, geniet de fondsenwerving van een gunstig a priori bij elkeen. We hebben vertrouwen, we schenken, we kopen, zonder al te veel te verifiëren.
En van tijd tot tijd (maar gelukkig in een minimaal aantal gevallen) breekt een schandaal uit. Onder de meest gekende citeer ik de gerechtelijke procedure die bezig is tegen sommige oud verantwoordelijken van Village n° 1, of de veroordeling van de (oud) hoofdverantwoordelijke van de Ligue contre le Cancer (ARC) in Frankrijk die zich uit de kassa van zijn Vereniging had bediend om persoonlijke privébehoeften te financieren.
Het is natuurlijk onmogelijk voor elke schenker om zich van het goede bestuur van alle bestaande verenigingen te vergewissen en als men niet oppast, zou het wantrouwen dat door slecht beheer kan ontstaan, de giften afremmen en de doeltreffendheid van de acties ten voordele van alle Verenigingen ruïneren. In 1996, meer dan 10 jaar geleden, hebben 19 Verenigingen de VEV opgericht (Vereniging voor Ethiek in de Fondsenwerving – AERF in het Frans : Association pour une Ethique dans les Récoltes de Fonds). Deze Vereniging heeft zich een Ethische Code en een Controleorgaan toegekend en heeft zo de eerste zelfregeling in België gecreëerd. Zij “wil aan de Belgische bevolking kwaliteits- en morele garanties in de fondsenwerving en de transparantie van de rekeningen verschaffen”.
Een Label werd gecreëerd. Het “vertegenwoordigt de aansluiting bij de Deontologische Code door het instituut dat deze aanplakt en dat dus lid is van de VEV. Voor het publiek is het een bewijs van kwaliteit van beheer, van transparantie. Het duidt aan dat dit instituut het vertrouwen waard is. Om toezicht te houden op het gedrag van haar leden vervult het Controlecomité van de VEV een aantal taken zoals het verifiëren van de dossiers ter aansluiting van kandidaat-leden, de controle van de jaarlijks ontvangen financiële verslagen, het onderzoek in geval van klachten tegen haar leden”.
Deze Vereniging telt vandaag een goede zeventigtal Verenigingen-leden, van de bekendste (Oxfam, Les Petits Riens, het Rode Kruis… de Scouts) tot de meest confidentiële. De transparantie blijkt totaal : de internetsite publiceert bijvoorbeeld hun jaarlijks verslag en meldt duidelijk en met namen de Verenigingen die niet aan de criteria voldeden en die dus hun lidmaatschap verliezen (en de mogelijkheid tot gebruik van het label).
Om deze Vereniging beter te leren kennen (zelf dus ontstaan uit andere Verenigingen), om de lijst van al haar leden te kennen, de verslagen te lezen, te weten hoe erbij aan te sluiten, enz… nodig ik je uit hun site te bezoeken www.vef-aerf.be (tweetalig).
Dit initiatief blijkt bijzonder relevant en is zich blijven ontwikkelen. Zelfs Test Aankoop die het bestudeerd heeft, heeft het goedgekeurd ! De eerlijkheid van de Service Clubs wordt niet verdacht en zij krijgen soms ook loftuigingen over de kwaliteit van hun beheer (De Lions Clubs International Foundation bijvoorbeeld, beste NGO ter wereld in een studie door Financial Times in 2007 gepubliceerd). Je vraagt je bijgevolg niet alleen af waarom de Service Clubs geen medestichters van de VEV waren, maar ook waarom er meer dan 10 jaar later nog steeds geen enkele Service Club lid is van de VEV ???
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
