Original posted on 03/03/2009 by bloglions
Ik heb al getracht aan te tonen hoezeer de liefdadigheid in de laatste jaren veranderd is, niet alleen wat de nieuwe middelen betreft, maar ook wat de schenkers, die zij nu bereikt, aangaat. Ik zou graag willen aandringen en vandaag een categorie van schenkers willen noemen waaraan men meestal weinig denkt – en wiens initiatieven eveneens beginnen te bloeien – nl. deze van de immigranten. Volgens de Wereldorganisatie voor Migratie verhoogt het aantal migranten elk jaar met ongeveer 3 %. Je kan de colloquia, de internationale conferenties, de politieke debatten, de verslagen, enz… over dit onderwerp niet meer tellen. Maar hier gaat het niet over. Ik zal het dus enkel hebben over het verschijnen van de liefdadigheid van de diaspora, deze door de immigranten in praktijk gebracht, een recente tendens, nog ongekend en wiens initiatieven in België veelvuldig zijn maar op kleine schaal blijven. Het is niettemin een feit en studies tonen aan dat de migranten zich organiseren voor hun liefdadigheid. Onder deze studies is er één, door de Koning Boudewijn Stichting opgericht, in september 2008 gepubliceerd, waarop dit artikel voor een groot deel geïnspireerd is.
Het fenomeen is niet geheel nieuw, vermits in de tachtiger jaren charitatieve Verenigingen werden opgericht zoals Islamic Relief of Muslim Aid wiens oorspronkelijke doelstelling de strijd tegen de honger in het Punt van Afrika of de hulp aan de oorlogsslachtoffers was. In België had de Turkse gemeenschap hetzelfde gedaan in 1999 om de slachtoffers van een aardbeving te helpen. In 2004 heeft een aardbeving de Belgisch-Marokkaanse gemeenschap eveneens gemotiveerd.
Waar men het meest over spreekt is waarschijnlijk het sturen van fondsen van de migranten naar hun families. Men meent dat deze bedragen die van de officiële hulpen aan de coöperatie overstijgen. Maar het gaat slechts over één van de vijf manieren van voeren van liefdadigheidsacties waarover de studie van de Koning Boudewijn Stichting spreekt. De rechtstreekse steun aan het goede doel in de landen van oorsprong, aan urgentiehulp, aan de steun aan initiatieven in het land van opvang en uiteindelijk aan de godsdienstige liefdadigheid wordt eveneens aangekaart.
De publicatie van de Stichting zet tevens zekere initiatieven zoals deze van de vzw Imane te Antwerpen in de schijnwerper. Haar doelstelling ? In de ontwikkeling van dorpen investeren (deze van de streek vanwaar de Belgisch-Marokkaanse stichters komen) en collectief en niet individueel geld te sturen. De stichters hadden vastgesteld dat vroeger, niettegenstaande het toesturen van geld, niets in deze dorpen gebeurde. Dat zij verder leegliepen door de droogte en het gebrek aan infrastructuur. Imane investeert dus in duurzame projecten die economische perspectieven bieden (oprichting van een coöperatie van landbouwers, van een sociale verzekering, sanitaire opleiding, alfabetisering van vrouwen, dispensarium, enz… ). Dit is gelijktijdig verstandig, pertinent en zeker doeltreffend op lange termijn. Het is duizend keer beter dan geld geven en zich nadien met niets meer bezig te houden. De studie maakt de betreffende bedragen niet bekend, maar meent dat zij belangrijk zijn. De fondsen blijken te komen uit de verkoop – bij ons – van producten van de coöperatie (honig, olijfolie, enz… ) tijdens avonden, door de moskeeën en via een festival ter plaatse dat elke zomer plaatsvindt. De studie heeft het ook over andere initiatieven, o.a. in de Turkse gemeenschap.
Deze studie “heeft – ik citeer de tekst – eveneens een zeker aantal tendenzen in het licht gezet en toont aan door voorbeelden hoe de leden van de Congolese, Indiase, Turkse en Marokkaanse diaspora in ons land hun liefdadigheidsproject concretiseren. Door geld, tijd en specifieke kennis te investeren, maken zij deel uit van de motoren van de sociale innovatie”. Heeft men in de Service Clubs enig idee van deze liefdadigheid die beweegt, die bloeit, die ontploft, in al deze omgevingen, in al deze bevolkingen wat hun oorsprong ook moge wezen ? Stoort dit ? Spreekt dit aan ? Inspireert dit ?
“Het potentieel van de diasporafilantropie – Cijfers over filantropie van de Marokkaanse en Turkse Gemeenschap en verhalen over de Congolese en Indiase vrijgevigheid (2008)”, gratis te downloaden op de site van de Koning Boudewijn Stichting. Klik hier.
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd,Het "sociale" is veranderd
