Original posted on 16/03/2009 by bloglions
Deze reeks over de Stichtingen is begonnen met Fortis (actualiteit verplicht). Ik ga verder en neem deze keer Dexia als voorbeeld (actualiteit verplicht nog steeds… ). Dexia Foundation is, zoals de meeste Stichtingen, onafhankelijk van de commerciële maatschappij die de Stichting heeft opgericht. De prioriteiten zijn : microkredieten en palliatieve zorgen in het ziekenhuiswezen. Zoals voor de meeste Stichtingen betekent onafhankelijkheid niet dat er geen synergie bestaat. Naast de toelage geniet Dexia Foundation van de troeven van de Bank (en van de zustermaatschappijen) : competenties, middelen, lokalen, enz… Deze Stichting is dus, zoals de meeste Stichtingen, zeer doeltreffend en performant. Onder de opmerkelijke elementen van deze synergie, vinden we de communicatie.
Het trimestriële tijdschrift van de Bank, Avanti, dat naar alle klanten wordt gestuurd, wijdt in het nummer van maart 2009 twee pagina’s aan de Stichting. Dat betekent al miljoenen contacten… Het kost de Bank niets, het kost de Stichting niets en het zet de Stichting in de kijker. Een droom voor veel Verenigingen. Enkele weken geleden voorzag de Bank tijdens een dag voor de toekomstige gepensioneerde personeelsleden (enkele honderden) een stand voor de Stichting, die zo nog maar eens in de kijker werd gezet en in rechtstreeks contact kwam met potentiële vrijwilligers. Je kan niet beter mikken… Het artikel in Avanti gaat trouwens een beetje over hetzelfde onderwerp : de gepensioneerden en het vrijwilligerswerk. Details over de analyse van degenen die stoppen met werken, competenties hebben, over meer vrije tijd beschikken en zich niet willen “vervelen” ! “Voor hen – zegt het artikel – kan het benevolaat een verstandig alternatief zijn. De behoeften zijn gigantisch en veel organisaties werken voor een groot deel aan dit benevolaat : in de gezondheidssector, in de sport, de kunst en het sociale”. De Secretaris-Generaal van de Stichting legt ook uit dat het slechts sinds begin 2008 is dat Dexia zich tot oud-medewerkers van de Bank heeft gericht. Tot dan werd enkel het personeel in functie aangesproken. En deze oproep blijkt een enorme belangstelling te hebben gewekt. De verantwoordelijke ziet hierin ook een teken van verandering van de tendens : “de jaren 80 en 90 waren jaren van individualisme en externe tekenen van rijkdom, sinds 2000 wendt men zich meer tot de anderen”. Een voorbeeld wordt gegeven door het interview van een oud-medewerker die verklaart dat hij zijn maandagen en donderdagen aan de Stichting wijdt en er zelfs soms thuis voor werkt… Je zal meer informatie over de Dexia Foundation vinden als je hier klikt.
Het personeel in functie, de oud-medewerkers… dat zijn heel wat mensen. Regelmatig ingelicht, regelmatig aangesproken… En meestal (zie het artikel van 9 maart 2009) goed ingekaderd, goed verzekerd, zelfs met eten en drinken erbij… Bij de Fortis Foundation (en elders ook, veronderstel ik), betrekken de verantwoordelijken trouwens het personeel in elk niveau van het proces. Een medewerker van de Bank kan een hulpproject indienen. Indien het project wordt weerhouden, is het diezelfde medewerker die de boodschapper van de Stichting zal zijn bij de begunstigde, die zal betrokken worden met de opvolging, op de hoogte gehouden worden van de ontwikkelingen, enz… Dit is van een bijzondere waarde voor iemand die een beetje sociaal gevoel heeft : men brengt een onderwerp aan, men weet dat de structuur voor hulp sterk is en dat er middelen zijn, men weet dus dat men een zekere macht heeft in de hulp, men weet dat men zelfs indien nodig een opleiding zal krijgen, men weet dat men quasi de vertegenwoordiger van de Stichting bij de Vereniging zal zijn, men weet dat er een hele organisatie achter staat, men veronderstelt dat men een beetje waardering zal terugkrijgen… men weet vooral dat de Vereniging die men zal voorgesteld hebben (en die weerhouden zal geweest zijn) er volop zal van genieten en dat men er voor iets zal tussen zitten… Geen enkel lid van geen enkele Service Club heeft deze “kracht” ! Worden de Service Clubs niet ontwapend (zowel in hun werving als in hun actiemiddelen) t.o.v. deze nieuwe doeltreffende structuren van de Stichtingen ? Moeten zij reageren ? Hoe ? Strijden zou dom zijn, meewerken ? Hoe ? In welke Service Club heeft men hierover al gesproken ? In welke Service Club heeft men deze dreiging (voor de pessimisten) of deze hefboom (voor de optimisten) al geanalyseerd ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
