Original posted on 11/02/2009 by bloglions
Om een volgend artikel voor te bereiden, raadpleegde ik onlangs de internetsites van verschillende Verenigingen. Deze van de Vereniging Damiaan zal mijn woorden van vandaag illustreren. Deze keuze is volledig willekeurig, want talrijke andere sites van talrijke andere Verenigingen zijn te vergelijken. Willekeurige keuze, maar niet volledig toevallig, vermits net een campagne van 23, 24 en 25 januari beëindigd is en de pers er uitgebreid over heeft uitgewijd. Hierop zal ik waarschijnlijk een volgende keer terugkomen.
Als je deze site bezoekt (http://www.actiondamien.be/), zal je zeker zoals ik door zijn inhoud verrast zijn. Er wordt vooral gesproken over wat deze Vereniging realiseert of als project heeft. Details, foto’s. Bij Oxfam, Amnesty, de Vredeseilanden en bij veel andere is het hetzelfde. De sites van deze Verenigingen zeggen natuurlijk ook een woordje over wie zij zijn, hoe zij werken, enz… maar wat belangrijker is, wat de grootste ruimte inneemt, is wat zij doen. Deze van Damiaan stelt ook een deel voor dat helemaal aan de pers is gewijd, waar zij zich kan komen bedienen, meer details bekomen, foto’s downloaden, verslagen, enz…
De sites van de Service Clubs zijn (allemaal, maar in verschillende gradaties) meer naar zichzelf gekeerd, naar wat zij zijn en veel minder naar wat zij doen. Ik stel mij soms vragen over de relevantie van het uitwijden over het aantal landen waar deze of gene Service Club aanwezig is, hoeveel leden ze tellen, wat de geografische verspreiding is, rond welke administratieve afdelingen zij zich organiseren, enz… Er is geen reden dit allemaal te verbergen, maar ligt daar de hoofdzaak ? De gedetailleerde informatie over de projecten bestaat om zo te zeggen niet. Er wordt natuurlijk wel over gesproken, zij worden op een “literaire” manier voorgesteld… maar de foto’s die de realisaties of de projecten illustreren bijvoorbeeld zijn niet talrijk (als er al zijn) en de video’s zijn nog zeldzamer.
Het is niet erg verschillend wanneer een Service Club in de media komt. Ik heb hier een artikel voor me liggen dat aan de jaarlijkse algemene vergadering van een Service Club is gewijd (ik gebruik algemene termen om identificatie te vermijden, want dit heeft hier geen belang, reden waarom ik ook geen bron citeer). Als je het artikel leest, voel je goed dat de journalist “gebriefd” werd door een verantwoordelijke. Wat lees je er ? Dat de Service Club in dat jaar werd opgericht, gesticht in dit land, door die heer, dat er zoveel leden zijn, waarvan X aantal vrouwen, in zoveel Clubs, dat er in België zoveel territoriale afdelingen zijn, enz… enz… Oh ja, ik vergeet het bijna : er staat toch een zinnetje in (op een heel artikel) dat zegt dat de doelstelling is, de minst bedeelden, de zieken, de minst begunstigden, de gemeenschap te helpen ! Er zijn twee foto’s bij het artikel gepubliceerd. De eerste toont verantwoordelijken die voor de officiële wimpels en vlaggen staan, de tweede een verantwoordelijke behangen met onderscheidingen. Wanneer de Liga tegen Kanker, de Brailleliga, Plan België, Make a Wish of een andere Vereniging communiceren, tekenen zij hun verleden niet (zelfs als dit kan worden geraadpleegd) en tonen zij geen foto’s van hun bestuurders (zelfs als deze sympathiek zijn).
De verschillen tussen wat de Verenigingen en de Service Clubs als hun uitstalraam beschouwen, op het web of elders, zijn frappant. De Service Clubs kapitaliseren op hun geschiedenis, de Verenigingen op wat zij morgen zullen ondernemen ! Wie heeft gelijk ?
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd,Het "sociale" is veranderd
