Earth Hour

Original posted on 24/02/2009 by bloglions

 Dit is een actie die in 2007 in Sydney werd opgestart door een campagne die de inwoners aanzette om hun lichten gedurende een uur te doven en die één van de belangrijkste initiatieven op wereldvlak is geworden qua sensibilisering voor de klimaatverandering. Op 28 maart van dit jaar worden de inwoners van de hele wereld uitgenodigd om 20u30 hun lichten gedurende één uur te doven – één uur voor de planeet, vandaar de naam van de operatie. In 2008 is dit evenement een echte wereldwijde ondersteuningsactie voor het milieu geworden waaraan 100 miljoen mensen in 35 landen deelnamen. De lichten van verschillende beroemde gebouwen zoals de brug van San Francisco, het Colosseum van Rome en het affichagepaneel van Coca-Cola op Times Square te New York werden gedoofd. Dit jaar wil het WWF, initiatiefnemer van de actie, nog beter doen en talrijke steden hebben zich ertoe verbonden de lichten op 28 maart e.k. gedurende een uur te doven. Los Angeles, Las Vegas, Londen, Hong Kong, Sydney, Rome, Manilla, Oslo, Kaapstad, Warschau, Lissabon, Singapour, Istanbul, Mexico City, Toronto, Dubaï en Kopenhagen zijn slechts enkele van de deelnemende steden. Enkele bijzonder zinnebeeldige plekken nemen ook deel. Onder hen : de Burj Dubaï (de Toren van Dubaï, het hoogste hotel ter wereld), de Toren CN in Toronto, het Quirinaal in Rome (officiële residentie van de Italiaanse President), de Opera van Sydney, de Tafelberg in Kaapstad, zullen allemaal in het donker gehuld worden. In België zouden het Atomium in Brussel en de toren van de RTBF eveneens de actie moeten volgen.

Het doel is niet belangrijk. De gratis (ik druk op gratis) communicatie van de operatie is belangrijk. Het idee dat er achter zit, is dat de burgers zelf zich het idee van het project eigen maken. De site van Earth Hour informeert niet enkel over het onderwerp, maar deelt quasi alles mee. Wil je weten wat er in dit of dat land of die bepaalde streek wordt gedaan ? Geen probleem, je moet slechts klikken. Ben je een eenvoudige burger en wil je deelnemen ? Een gids geeft je ideeën en suggesties. Voor een onderneming : hetzelfde. Men maakt het je gemakkelijk om je bij de beweging aan te sluiten. Een lokale overheid ? Idem en men geeft je voorbeelden van wat anderen doen. En telkens oppert men een e-mail naar je relaties te sturen, een groep op FaceBook te vervoegen…

 Op de welkomstpagina kan je klikken op “hoe tewerkgaan”. Je krijgt uitleg en je wordt ertoe aangezet je ervaring te delen en de boodschap door te geven… Daarnaast kan je klikken op “supporter” en je krijgt alle mogelijke voorbeelden van overal ter wereld en de programma’s van het WWF over dit onderwerp. Je hebt daar ook de mogelijkheid om rechtstreeks op het internet te gaan dat uitsluitend aan deze actie gewijd is : Flickr, FaceBook, MySpace, YouTube, Twitter…

 De initiatiefnemers stellen de controle over de operatie open en beperken externe initiatieven niet. Integendeel. Zij roepen ze op en dagen de mensen uit. En dat alles kost niets. De burgers (o.a. de internetters) nemen de taak vrijwillig over.

 Wanneer we de grootse acties van de Service Clubs vergelijken (bvb. de actie voor het uitroeien van polio van de Rotary of de campagne SightFirst van de Lions), zijn we verbaasd vast te stellen dat voor deze acties intense inspanningen gedaan werden… bijna enkel intern. En dan nog mits de “klassieke” communicatiemiddelen (sommigen zullen zeggen voorbijgestreefd) : folders, artikels in de “interne” tijdschriften, “interne” vergaderingen, enz… Geen enkele communicatie over deze acties werd naar buiten gebracht.

 In het hierbovenstaande voorbeeld wordt het WWF bijna niet vermeld (heb je enige referentie naar het WWF op deze site gevonden, een klein logo bovenaan rechts ?) en zij trachten geen leden te werven. Op termijn zal het succes van de actie zijn succes zijn (of zal dit bevestigen). De Service Clubs trachten eerder te werven en menen dat het succes van hun acties aan hun aantal leden te danken is. Wie vergist zich ?