Original posted on 18/02/2009 by bloglions
België is een ingewikkeld land. Ik ben net aan het cijfer 7 gestopt met het tellen van de officiële parlementen die de wetgevende macht in dit land delen. En zou er nog een ander zijn ? Neen, niet echt. Het is de naam van een Vereniging die in de Brusselse streek actief is. Het concept komt uit Duitsland, oorspronkelijk uit Hamburg, waar het eerste “Spendenparlement” werd opgericht. Sindsdien bestaan er een vijftiental, voornamelijk in de grote steden van over de Rijn en in Wenen. Zij gaan er prat op meer dan 3000 leden te hebben en zouden, sinds hun oprichting in 1995, reeds ongeveer 2 miljoen euro (her)verdeeld hebben. Het Parlement van Donateurs te Brussel, volledig volgens het Duitse model opgericht, bestaat sinds 2002. Wat doet deze Vereniging ?
Het Parlement van Donateurs (de naam is niet echt “trendy” en doet een beetje pejoratief “administratie” aan, maar ja… ) heeft als missie de Brusselse Verenigingen te helpen die reeds bestaan, op het terrein werkzaam zijn, vooral naar de minst bedeelden toe, die tegen de armoede, de financiële en morele nood strijden. Hij analyseert projecten, kiest ze uit en kent hen financiële hulp toe. Het Parlement werkt enkel met giften (65 € ; je kan minder geven, maar dan mag je niet mee beslissen), die integraal in de weerhouden projecten worden geïnvesteerd. Iedereen is vrijwilliger. De projecten worden besproken en gekozen in plenaire vergadering (hier begrijp je waar de naam “parlement” vandaan komt) waar de bedragen worden toegekend.
Het Parlement van Donateurs speelt de rol van tussenpersoon als je financiële hulp aan een “goed doel” wilt geven, maar niet weet welk of dat wat je in een bepaald domein wilt helpen niet kent. Om “parlementariër” te zijn moet je minstens 65 € aanbrengen of meer als je wilt. De storting wordt op de bankrekening van de Stichting Koning Boudewijn gedaan. Het Parlement is samengesteld uit effectieve leden (50 € jaarlijkse bijdrage die de werkingskosten spijzen), “parlementariërs” (minstens 65 € aan de Stichting Koning Boudewijn te storten, met stemrecht over de te ondersteunen projecten) en schenkers (minder dan 65 € gestort, geen stemrecht). Op 31 januari 2009 waren er 26 leden, 93 “parlementariërs” en 70 schenkers. Om nader kennis te maken, nodig ik je uit op hun internetsite te klikken : http://www.parlement-donateurs.org/
Ik wil graag verschillende opmerkingen met je delen. De eerste betreft de oprichting van deze Vereniging : waarom in 2002 nog een bijkomende vereniging als “tussenpersoon” oprichten ? Zouden al die gemotiveerde mensen, die aan de wieg van het project staan of die het vervoegd hebben, geen middel tot actie hebben gevonden in één van de talrijke Service Clubs (eender welke) die in de Brusselse regio bestaan ? Werden deze Service Clubs genegeerd ? Waren zij onverschilling t.o.v. de vraag ? Ik weet het niet (en beloof je dus een vervolg, vermits ik van plan ben een verantwoordelijke te ondervragen).
Een tweede opmerking betreft de bekendheid van deze Vereniging. Zij is inderdaad weinig gekend, haar bestaan wordt niet erg in de pers naar voren gebracht (toch een artikel in Le Soir in april 2005). De Service Clubs die toch meer bekendheid genieten, hebben het al moeilijk om hun activiteiten tot een succes te leiden, en zij dan, die er geen enkel organiseert…
En mijn derde opmerking is dat deze Vereniging op een gemiddelde Service Club trekt. Door haar omvang, haar aantal sympathisanten en de verdeelde bedragen. Behalve… toch veel dingen : geen wekelijkse of tweewekelijkse vergaderingen, geen vergadering in een restaurant, geen toelatingscriterium ander dan de betaling van een minimum gift, geen organisatie van activiteiten voor fondsenwerving, geen engagement over de duurzaamheid,… onder andere !
Het Duitse model (waar natuurlijk ook talrijke Service Clubs bestaan) blijkt goed te werken en waardevolle cijferresultaten te halen. De Brusselse versie blijkt minder prestaties te leveren (een beetje meer dan 60.000 € herverdeeld over 6 jaar, t.t.z. ongeveer 10.000 € per jaar/voor een totaal van 42 projecten, t.t.z. gemiddeld ongeveer 1500 € per project/de volgende sessie van april zou 3700 € toe te kennen hebben).
Ziehier dan, voor één keer in deze reeks artikelen, een voorbeeld van wat er buiten de Service Clubs gebeurt en niet groter, niet doeltreffender, sterker, performanter, innoverender, moderner… is. Maar het spreekt ons evenzeer aan. Wat hebben het honderdtal van Service Clubs in de regio gedaan opdat deze gemotiveerden en/of gulle mensen hen geen versterking zouden bieden ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
