Original posted on 13/02/2009 by bloglions
“Barack Obama heeft de Amerikaanse presidentiële verkiezingen gewonnen o.a. dankzij de sociale instrumenten op het internet”. Deze inleiding van een artikel van Jean-Yves Huwart in Trends/tendances van 20 november jl. versterkt de titel van een reflectieseminarie over de nieuwe netwerken dat in januari jl. in Charleroi werd georganiseerd : “Hoe Obama de verkiezingen dankzij internet heeft gewonnen”. Alle aandachtige experten zijn het erover eens dat het internet een beslissende rol heeft gespeeld in de verkiezingen, enorme fondsen heeft kunnen werven en duizenden nieuwe ideeën heeft uitgewisseld. Duizenden internetters hebben de democratische partij gevoed met belevingen, suggesties, voorstellen. Duizenden blogs hebben de woorden van de kandidaat overgenomen, bekommentarieerd, onderstreept. Ook talrijke fondsen werden via het Web geworven, dikwijls trouwens kleine giften van minder dan 100 USD. En Obama heeft nog niet alle voordelen van de situatie uitgespeeld : alle verzamelde e-mailadressen zullen hem toelaten in de loop van zijn mandaat rechtstreeks met deze duizenden personen te dialogeren, zijn ideeën door te geven, zijn hervormingen… terwijl hij (op de koop toe) een beetje minder van de pers afhangt. Het heeft weinig belang of dit alles republikeins of democratisch is (deze blog neemt geen politiek standpunt in), het is het maatschappelijke fenomeen dat doet nadenken.
“Wat moeten we uit deze vaststellingen onthouden ?”, vraagt de journalist zich af. “Dat dat waarin Obama geslaagd is binnen het bereik van eender welke onderneming ligt”. We zouden hieraan kunnen toevoegen : van eender welke groep (ook een Service Club). En de journalist zet de stellingen en besluiten van Charles Leadbeater in parallel (http://www.charlesleadbeater.net/) in “We think, Mass innovation, not mass production” (Profile Books, 290 bladzijden). “De nieuwe Webcodes veranderen de relatie van de ondernemingen met hun cliënteel. Het bijdragende Web kan een machtige steun zijn voor de innovatie, want de nieuwe sociale instrumenten online (wiki, blogs, sociale netwerken… ) vermenigvuldigen de mogelijkheden. Nokia wendt zich tot een miljoen ontwikkelaars verspreid over de planeet, die allen toegang hebben tot het platform van de onderneming om de toepassingen te verbeteren. Lego Factory is een site die aan de klanten en sympathisanten vraagt nieuw speelgoed voor te stellen, te creëren. Een andere maatschappij coördineert via het web het concept van een ecologische auto. Haar site staat open voor iedereen die wil meewerken”.
Dit alles is verbuigbaar, aanpasbaar, moduleerbaar, bruikbaar voor onze Service Clubs. In diverse graden, zowel op het niveau van de basisclub als op internationaal niveau… Het “geval” Obama is slechts één voorbeeld dat de actualiteit ons geeft, er zijn er duizenden andere (met inbegrip van talrijke charitatieve of humanitaire Verenigingen zoals ik reeds in vorige artikelen heb aangetoond). Wanneer je, zoals ik, al jaren in de sfeer van Service Clubs zit, kan je niet anders dan het prachtige dynamisme en de buitengewone openheid van deze nieuwe tendenzen bewonderen… en je afvragen waarom wij hierin zo afwezig zijn.
Op een vraag van de journalist die ik zal samenvatten door “de ondernemers geven deze verandering toe, maar zeggen tevens dat het niet van hun tijd is”, antwoordt de Britse auteur : “We kunnen niet wachten… Het heeft geen 5 jaar geduurd vooraleer de jongerentijdschriften in de USA uit het traditionele medialandschap verdwenen. Internet heeft tevens in de USA de markt van kleine advertenties afgebroken, de belangrijkste bron van inkomsten van de regionale pers (…). Het heeft 50, 60 jaar geduurd vooraleer men het volle effect van de stoom, de telefoon, de auto heeft vastgesteld. Voor het grote publiek is internet nauwelijks tien jaar oud. Denk eens even na over alles wat het Web in die korte tijd al heeft veranderd. En stel je de vraag over de ingrijpende veranderingen die nog moeten komen… “.
Wij zijn “slechts” Service Clubs, geen ondernemingen. Maar zouden wij ons ook niet moeten aanpassen aan onze tijd, aan het nieuwe gedrag, de nieuwe inzet ? Internet is niet alles, verre van, het is enkel een voorbeeld van wat er rond ons beweegt. Hebben wij dit goed ingeschat ? Hebben wij ons vrijwillig hiervan losgekoppeld ? Spreken wij er over ? En hoe zien de jongeren die wij willen werven en die ons moeten aflossen ons, wat denken zij er over ?
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd
