Original posted on 02/02/2009 by bloglions
Laten we, na enkele internationale beschouwingen in de twee laatste artikelen, terugkomen – met dezelfde bezorgdheden – op het lokale vlak. Vorig weekend las ik in “Passe-Partout” (huis-aan-huisblad, editie Namur van 28 januari 2009) een artikel van ongeveer een vierde bladzijde met foto, getiteld “Succès confirmé pour l’opération Pralinettes de Namur”. Het artikel gaat hoofdzakelijk over de cijferresultaten. In twee woorden : “Les Coteaux Mosans”, een vzw die zich bezighoudt met de Service Résidentiel pour Adultes polyhandicapés, organiseert zelf, blijkbaar zonder de hulp van enige Service Club, fondsenwervingen. De giften genieten van fiscale aftrekbaarheid, dankzij het partnerschap van een belangrijkere zustervereniging (Les Amis de Perce-Neige, vzw). In december jl. organiseerden zij op de koop toe een avondspektakel in het theater van Namur en een verkoopactie van pralines (reeds de vijfde). Al deze operaties worden geleid door vrijwilligers, die trouwens de steun van sommige media krijgen (Passe-Partout, Radio Nostalgie, enz… ). Deze twee acties zijn werkelijk strikt te vergelijken met deze die elke week door talrijke Service Clubs op lokaal niveau worden georganiseerd.
Transparantie, erkentelijkheid… De site van de Vereniging (http://www.lescoteauxmosans.be/) werd nog niet bijgewerkt met het resultaat van haar acties, maar deze werden toch al aan de pers medegedeeld : niettegenstaande de ongerustheid over het effect van de huidige economische crisis op de liefdadigheidsacties, werden 12.000 tuben pralines verkocht. Zij kostten 5 €/stuk. De netto winst bedraagt 33.000 €. Het avondspektakel bracht 12.000 € op. Een totaal van 45.000 € (ingezameld in de maand december) zal dus dienen voor het terugbetalen van de aangegane lening voor de bouw van de tweede vleugel van hun woongebouw.
Hoeveel Service Clubs zijn zo transparant ? Hoeveel delen zo snel de resultaten van hun acties mee ? Nogmaals, ik herhaal het, zij hebben nochtans niets te verbergen en worden van niets verdacht ! Waarom dan ? Deze actualiteit die ik toevallig al lezend ontdekte, geeft mij de gelegenheid zekere vragen die ik (me) stelde in meerdere vorige artikelen (of tenminste de geest van deze vragen) te herhalen. Het geval van deze Vereniging zelf is inderdaad een soort van synthese : Waarom komt geen enkele Service Club haar versterken ? Waarom ziet zij geen voordeel in een medewerking met een Service Club, zodanig dat zij zelf, alleen en rechtstreeks, in actie treedt ? Waarom zou een schenker via een Service Club gaan om deze te steunen als hij, door rechtstreeks te ageren, een fiscale aftrekbaarheid kan genieten ? Waarom hebben Service Clubs het er zo moeilijk mee om zich hiertoe aan te zetten, terwijl deze Vereniging aantoont dat, ook op kleine schaal, de principes van de transparantie en erkentelijkheid toepasbaar zijn ? Zijn dit soort van actie, hun initiatiefnemers, hun methoden en de bekomen resultaten relevante elementen voor een invraagstelling van de Service Clubs over hun doeltreffendheid en de lust die ze geven om hen te vervoegen ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
