Original posted on 06/03/2009 by bloglions
Ik heb het al over het professionaliseren van de liefdadigheidssector gehad. Ik kom erop terug met een vzw (ja, ja een vzw) die in de sfeer van de NGO’s handelt (Oxfam o.a., maar niet enkel Oxfam). Zij heet EMO en werd slechts enkele jaren geleden opgericht door een klein groepje. Zij heeft al enkele opmerkelijke realisaties op haar actief. Je zou haar kunnen vergelijken met een communicatiebedrijf of zelfs eerder een evenementenbedrijf. Zij creëert operaties van fondsenverzameling, notoriëteitsacties, enz… Het is vaak origineel, de resultaten blijken de hoop van de Verenigingen voor wie zij werken te vervullen… Ja, ik gebruik het werkwoord “werken”, want deze vzw handelt echt professioneel (zij rekent trouwens haar prestaties aan).
Op haar internetsite vind je talrijke details over enkele toekomstige of verlopen acties, maar het meest interessante is de diepgaande uitleg over haar filosofie, haar principes, haar motivaties. Zij spreken er zonder complexen over strategie, investering, marktleider, marketing, zakencijfer, pressiegroepen… en nochtans gaat het enkel over liefdadigheid. Ziehier enkele paragrafen uit haar eigen presentatieteksten. Hou je vast, het kan je in de war brengen :
“Zijn de Nederlanders veel kwistiger dan de Belgen ? Zij doen in elk geval elk jaar 2,5 keer meer giften voor een goed doel dan de Belgen. In Nederland is een organisatie van honderdduizend schenkers een gemiddelde organisatie. In België is dit enorm. Het door giften en legaten verzamelde bedrag ligt in België twintig keer minder hoog dan bij onze Noorderburen. Zijn de Nederlanders zo vrijgevig ? Misschien niet, waar zou anders die reputatie van “gierige Hollander” vandaan komen ? Indien de fondsenwerving bij onze Noorderburen (vooral in Nederland, Duitsland en in de Scandinavische landen) zo vruchtbaar is, is dat zonder twijfel omdat deze activiteit sinds meer dan 20 jaar professioneel is. En dit geldt zowel voor organisaties zoals Unicef en Greenpeace als voor lokale initiatieven. Aangezien we spreken over het principe dat de Belgen niet meer of niet minder vrijgevig zijn dan de Nederlanders, spreken we eveneens over het principe dat een goed doel de vruchten van een professionele benadering inzake fondsenwerving kan plukken. Vaak zien we dat de meeste organisaties die in ons land over een doeltreffend programma van fondsenwerving beschikken deel uitmaken van een grote internationale organisatie en dus van de kennis, de opleiding en voorbeelden uit het buitenland kunnen genieten. (…) Al deze elementen zijn inderdaad essentieel bij het op touw zetten van een professionele en duurzame fondsenwerving.”
“Al deze economische en demografische factoren blijken verenigd te zijn opdat de sector van de vrijgevigheid in de loop van de volgende jaren en zelfs van de volgende decennia zou opbloeien. Om te beginnen zal er in een nabije toekomst meer en meer geld beschikbaar zijn. Zo zou, volgens de specialisten, het zakencijfer van de sector moeten verdubbelen dankzij de vergrijzing van de bevolking en het aantal nalatenschappen dat gelijktijdig zal verhogen. Met de groeiende secularisatie van onze maatschappij, zullen deze nalatenschappen niet meer rechtstreeks naar de kerken gaan (tot over kort de grootste begunstigden van giften en legaten). Wij zijn trouwens allemaal rijker geworden. Veel rijker. En de rijke personen kunnen nu hun goede doel beter steunen. Een andere belangrijke evolutie is dat de ondernemingen zich (eindelijk ?) meer solidair tonen naar het goede doel toe en hun aandacht niet enkel meer richten op de waarde van de acties”.
Ziehier dus een vzw (die je in detail kan ontdekken door hier te klikken) opgericht door of voor de NGO’s, die in termen van tastbare resultaten denkt voor haar “cliënten” en die daarvoor als een echte professioneel de meest beproefde technieken uit de commerciële wereld op touw zet. Storend ? Visionair ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
