Original posted on 23/02/2009 by bloglions
In de context van de voorbeelden van wat er elders gedaan wordt, heb je vandaag de Charity Shops, een “Very British” instituut (terwijl het het hele Verenigde Koninkrijk betreft : ongeveer 6000 in Engeland, 650 in Schotland, 300 in Wales en 200 in Noord-Ierland). Het gaat over winkels die aan charitatieve Verenigingen verbonden zijn, die voor een lage prijs verkopen wat iedereen hen geeft : kleren, boeken, CD’s, videospellen, speelgoed, trouwjurken, meubelen… “Recuperatie” en “tweedehands” natuurlijk, maar “zeer correct”, zelfs “zeldzaam”, “zeer interessant”. Sommige winkels zijn verbonden met het Rode Kruis, andere met Oxfam of met de Vereniging tegen Kanker, enz… Maar zij maken allemaal deel uit van een centrale “federatie”, in 1999 opgericht, die dezelfde naam draagt. Ik nodig je weer uit hun website te bezoeken (in English only, klik hier).
Het principe bestaat sinds enkele tientallen jaren op initiatief van het Leger des Heils. Nadien is het principe tijdens de tweede wereldoorlog geëvolueerd om de bevolking te helpen en deel te nemen aan de oorlogsinspanningen. Maar het is in 1953 dat de eerste shop naar het model van vandaag werd geopend, dat het concept zich is gaan ontwikkelen.
Werkt het ? Blijkbaar wel vermits de Vereniging verklaart 110 miljoen boeken per jaar te herverdelen (125 miljoen €) voor medisch onderzoek, daklozen, zieke kinderen, mindervaliden, dieren in moeilijkheden… en nog veel andere “doelen”. Deze winkels zien er niet ouderwets uit. Je vindt er bvb. kleren die misschien niet meer in de mode zijn, maar van grote merken of die ontworpen zijn door grote ontwerpers. De modefans zijn er dol op… Victoria Beckham heeft er 2 jaar geleden vrijwillig een cocktailjurk gekocht om in de media te komen. Mooie reclamestunt ! Het moet ook werken, want de site legt uit hoe je een echte winkel van een “kopie” kan onderscheiden, hoe je er kan werken (vrijwillig, maar mits terugbetaling van onkosten), waar je een winkel in je buurt kan vinden, hoe het Government het instituut steunt, enz… En dan zijn er vooral de cijfers ! Een verantwoordelijke van één van de winkels (ten voordele van Save the Children) bevestigt de cliënteel te hebben zien evolueren in de loop van de laatste jaren. Vroeger was het echt liefdadigheid, nu spreekt men over klanten, consumenten, op zoek naar het doen van een goede zaak.
Gezien de mooie resultaten zou je geneigd zijn je af te vragen of dit bij ons zou lukken. Niet zeker ! Het succes van de rommelmarkten bestaat er eerder in dat degene die het oude of niet meer gebruikte voorwerp heeft, er voordeel uit haalt door het niet weg te geven, maar te verkopen… Het succes van de “troc”-winkels is een ander voorbeeld of de “cash”-winkels (die jouw voorwerpen opkopen en te hunnen voordeel verkopen).
Ik was dus niet van plan je hier een voorbeeld te geven van een idee dat onze Service Clubs zou kunnen inspireren. Ik wilde eerder je nieuwsgierigheid opwekken, de reflex om te gaan kijken wat er elders gebeurt. Na analyse zijn er die (of die niet) goed zouden kunnen werken bij ons. Misschien veel beter dan wat wij gewoonlijk doen. In hoeveel Service Clubs heeft men deze reflex, deze nieuwsgierigheid ? In hoeveel Service Clubs, op lokaal of nationaal vlak, kijkt men naar wat er elders wordt gedaan ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
