Original posted on 23/06/2009 by bloglions
Vandaag zou ik je een Franse vereniging willen voorstellen die de naam draagt van de titel van dit artikel. Zij verkoopt zichzelf als het professionele syndicaat van organismen die beroep doen op vrijgevigheid. Met haar 67 leden zou zij meer dan de helft van de giften en legaten van de Fransen opstrijken. Haar leden vertegenwoordigen alle aangelegenheden van de solidariteitssector en alle godsdiensten. Dit gaat van Unicef tot de padvinders (de Schouten) via Sidaction, Amnesty International, “Secours Catholique” of “Secours islamique France”. Zij verbindt zich ertoe de belangen van deze organismen te verdedigen en promoot de liefdadigheid in Frankrijk. Zij verenigt verenigingen en stichtingen die in 2006 een werkingsbudget van meer dan 3.850 miljoen euro vertegenwoordigden, waarvan 1.292 miljoen uit privé vrijgevigheid kwam. Deze vereniging (dit syndicaat) noemt zichzelf “vertegenwoordiger van een sector in volle uitbreiding”.
Een vereniging zoals France Générosités blijkt een zeer interessant instrument te zijn en ik nodig je uit om hun site te ontdekken om (zoals gewoonlijk in dit blog) je eigen idee erover te vormen. Het is gelijktijdig een instrument om de vrijgevigheid te promoten, een opleidings- en informatieinstrument, een raadgever voor de leden, en uiteindelijk een soort van verzekering van diensten (synergieën en kostenvermindering). In België bestaat m.i. niets dergelijks. Ik zal hierover verder niet uitweiden en de info die je op hun site vindt niet herhalen. Je vindt er documentatie over de onderwerpen die hen (ons) betreffen, persartikelen, actualiteiten, de lijst van partners (privé maatschappijen, direct marketing verenigingen, enz… ), hun ledenlijst (alfabetisch, je moet op de letters klikken bovenaan elke lijst), hun voorstelling, de definitie van hun missies, hun werkwijze, enz… De vereniging verwezenlijkt eveneens studies waarvan de resultaten gepubliceerd worden en kunnen gedownload worden. In de laatste studie (april 2008) vernemen we dat 56 % van de bevolking zichzelf “schenker” verklaart, van wie 41 % regelmatig en dit laatste cijfer is verhoogd met 7 % ten nadele van de gelegenheidsschenkers (klik hier).
Is dit soort van instrument, dit type van “federatie” (term die misschien meer gepast is dan “syndicaat”) nuttig ? Nodig ? Zou dit bij ons moeten bestaan ? Wie zou het initiatief moeten nemen? Deze vragen moeten worden aangevuld met existentiële vragen die ons nog directer aangaan : hoe komt het dat geen enkele Franse Service Club lid is ? Hoe komt het dat geen enkele Franse Service Club partner is ? Hoe komt het dat France Générosités op geen enkele plek, op geen enkel ogenblik, zelfs ook maar allusie maakt op de Service Clubs ? Stelt de sector in Frankrijk het ook hoe langer hoe meer zonder de Service Clubs ? Zou de inbreng van de Service Clubs in het geheel van de verenigingswereld, inbreng die toch niet te versmaden is, zo anecdotisch geworden zijn dat deze zelfs niet meer in aanmerking moet worden genomen ?
Zouden de Service Clubs niet meer meetellen… en zij zouden het niet weten ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
