Original posted on 16/06/2009 by bloglions
Zij worden “millenials” of “facebookers” genoemd of meer nog de generatie Y (van het Engels “why” “waarom”, allusie op de systematische in vraagstelling van de druk, de verplichtingen). Zo worden de jonge volwassenen de dag van vandaag hoe langer hoe meer gecatalogeerd in persartikelen of in boeken. Onderaan dit artikel vind je drie zeer toegankelijke bronnen. Kleine voorzorg van de auteur, vooraleer je leest wat volgt : ik neem enkel over wat er over dit onderwerp wordt gezegd. Het zijn natuurlijk geen waardeoordelen. Ook is het niet de bedoeling te laten geloven dat dit of dat gedrag beter of slechter dan een ander is. Het zijn enkel vaststellingen. Het is flagrant dat de ondernemingen vandaag met deze vaststellingen moeten draaien. Vandaar : waarom ook niet de Service Clubs ?
In het algemeen : de generatie Y (in grote lijnen, de dertigers) wordt beschreven als zijnde ongeduldiger dan de X (degenen die hun plaats hebben gevonden, enkele veertigers, vooral de vijftigers… ). Minder tijd om… aan de tijd te laten. De Y’s zouden ook hogere persoonlijke ambities hebben, in elk geval prioritair aan de doelstellingen van hun onderneming. Eén van de karakteristieken die men over het algemeen aan de Y’s toeschrijft, is een hele andere waardering van de “loyaliteit” of misschien van de “trouw”. Een personeelsverantwoordelijke van een grote audit-onderneming verklaart : “6 op 10 rekenen erop niet meer dan 5 jaar bij dezelfde werkgever te werken en 1 op 5 wil na slechts 1 jaar veranderen” ! Deze beroepszapping verwijdert ons van de “levenscarrière” bij eenzelfde werkgever zoals deze een tijd geleden in de praktijk werd gebracht ! De Y’s geven ook de voorkeur aan hun levensevenwicht, hun diepe verlangens, en dit veel meer dan hun ouderen die een langere termijn aanvaardden en/of meer opofferden om dit te bereiken.
Daarom zijn het nog geen egoïsten, vermits ze sociaal zijn en liefdadigheid hen meer bezighoudt dan de X-en. Zij verwachten een grote flexibiliteit, een grotere beschikbaarheid, een grotere feed back… zij functioneren gemakkelijker in netwerken, beheersen natuurlijk de nieuwe technologieën, zijn graag bereid om meerdere taken te omvatten, haten de pyramide-hiërarchie, zijn allergisch aan regels en zijn misschien meer oppervlakkig dan diepgaand. Zij staan eveneens spontaner open voor multiculturaliteit en het multiraciale.
Ik zou nog lang kunnen verdergaan… Het belang van dit alles is dat er een echt groot verschil is tussen degenen die vandaag hun plaats hebben gevonden (in ondernemingen of in Service Clubs) en degenen die aankomen om hen te vervangen… Dit verschil is waarschijnlijk nog nooit zo groot geweest als vandaag. En het is dat wat voor de Service Clubs belangrijk is wanneer ze willen overleven. Want : hoe moet je vraag en aanbod met elkaar verzoenen ?
Wij zijn niet echt horizontale structuren, maar eerder – en op elk gebied – vertikale hiërarchische structuren die redelijk afgesloten zijn. Wij zijn niet bepaald snel (één vergadering per week voor sommigen, twee per maand voor anderen… Niet te verdragen voor degene die van internetsite verandert wanneer hij het gewenste scherm niet binnen de… 3 seconden heeft gevonden). Onze interne communicatie en de feed back (zelfs op niveau van een club) schitteren zelden in snelheid… wanneer zij bestaan… Wij zijn eerder het soort van “te volgen procedure” dan “te bereiken doelstellingen”. Wij zijn eerder “collectief” (in de keuze van een sociaal werk bvb.) en niet echt “individueel”… enz… enz… Het engagement is veranderd, het sociale gedrag is veranderd, waarden zijn veranderd, de persoonlijke prioriteiten zijn veranderd… Wanneer de ondernemingen zeggen dat ze hier allemaal rekening mee moeten houden, zouden de Service Clubs dat dan ook niet moeten doen ? Mogen wij negeren wat de verlangens, de prioriteiten, de denkwijze, de referenties van de generatie zijn, die de essentie van onze recrutering uitmaakt ? Moet dit ons tot verandering brengen ? Moeten wij integendeel onze normen en onze werkwijze behouden ? Zullen wij hierover ooit in gesprek gaan ?
(In het Frans : « Au secours, la Net Génération arrive », Le Vif L’Express, 15 juin 2009 /// « Satisfaire un employé de moins de trente ans », Trends Tendances 10 janvier 2008 /// « Génération Y, mode d’emploi », D.Ollivier et C.Tanguy, Ed. Pearson, ISBN 978-2-8041-5871-2 )
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd
