Kidonaki

Deze titel is de naam van een nieuwe internetsite, een nieuw concept, een nieuw idee, of eerder een nieuwe (geniale) declinatie van een oud idee !

“Qui donne à qui” (“Wie geeft aan wie”) werd op 17 september jl. gelanceerd en bestaat tot nu toe enkel in het Frans, maar je vindt aanwijzingen op de site die aangeven dat andere talen weldra zullen worden voorgesteld. 

Wat is het ? Hoe werkt het ?

Het is heel eenvoudig (zoals alle goede ideeën): het is een site van opbod. Maar, in tegenstelling tot de sites van opbod die iedereen begint te kennen, is deze gratis… en brengt de verkoper niets op. Het is nog eens een andere formule van “geven zonder te geven” of van “geven zonder geld”. “Koop, verkoop, geef en verander de wereld !” verkondigt de site.

 Het gaat over een site van opbod waarvan de werking min of meer identiek is aan deze van de gekende sites, maar met een component dat haar volledig van de andere onderscheidt: de verkoper geeft het voorwerp dat hij verkoopt weg. Hij doet afstand van het geld van de verkoop door het op voorhand aan een begunstigde Vereniging van zijn keuze af te staan. De koper raadpleegt de site, zoekt de voorwerpen die hem interesseren (er zijn verschillende rubrieken) en ontdekt in de fiche van elk voorwerp ten voordele van welke Vereniging (door de verkoper gekozen) het verkocht wordt. Wanneer hij het voorwerp wil kopen, doet hij een bod… en wanneer hij het opbod wint, wanneer hij op het einde van de verkoopperiode het beste bod heeft gedaan, betaalt hij ! Het verschil is dat hij het bedrag van de verkoop rechtstreeks op de rekening van de betrokken Vereniging betaalt… geen tussenpersoon.

 De tekoopgestelde goederen, waarvan elke verkoper zich wil ontdoen, krijgen zo een tweede leven (recuperatie en duurzame ontwikkeling zijn van deze tijd) en gelijktijdig gebeurt er een transactie en komt er geld vrij dat rechtstreeks voor een goed doel, een project… wordt gebruikt. De Verenigingen waarvan sprake, moeten aan een reeks criteria beantwoorden. Politieke partijen of gemaskeerde commerciële operaties of verenigingen die de Rechten van de Mens of de democratie niet respecteren, worden bijvoorbeeld uitgesloten. Maar alle andere Verenigingen kunnen uitgekozen worden, van de hele grote NGO tot de bescheiden lokale Vereniging… Zo heb ik voorwerpen gevonden die verkocht werden ten bate van Alzheimerpatiënten of minderbedeelde kwartieren in Kinshasa of gehospitaliseerde kinderen… De site is ook, men zou kunnen zeggen bijkomstig, een bron van informatie over de Verenigingen en hun projecten. De site is sinds ongeveer een maand open, is nog weinig bekend, maar heeft al meer dan 1250 € verdeeld ! Meer dan 500 voorwerpen werden al te koop gesteld.

 Je kan kidonaki ontdekken door hier te klikken.

 Solidair zijn door je kelder of je zolder op te ruimen, fondsen inzamelen voor de verenigingswereld door voorwerpen te verkopen die je hoogstwaarschijnlijk anders nooit zou kwijtraken, geld in het laatje brengen voor Verenigingen zonder je portefeuille te openen… Dàt is een echt eenvoudig idee, niet te moeilijk op touw te zetten (er zijn voldoende informatici die een dergelijke site kunnen creëren), dat slechts weinig inspanning vergt ééns het loopt (het werkt quasi alleen), niet duur (de kosten om de site op te bouwen zijn niet te verwaarlozen, maar nadien… op de koop toe zijn er sponsors), en geniaal (dit heb ik al gezegd).

Ziehier een initiatief dat enthousiasme opwekt, een ontdekking die men graag deelt. Kan een dergelijke actie de Service Clubs inspireren ? Hebben zij zin om nieuwe acties te organiseren die meer van deze tijd zijn ? Evalueren zij werkelijk de tijd die ze eraan besteden en de kosten waar zij zich toe verbinden naar het resultaat dat zij bekomen ? Zoeken de Service Clubs voldoende naar vernieuwing van wat zij sinds tientallen jaren tot stand brengen ? Kunnen de Service Clubs beter ? En indien zij beter kunnen, moeten ze dit dan doen ?