Ik merk op dat het merendeel van de acties die slagen, ik wil zeggen die bijzonder goede financiële resultaten hebben, deze zijn die kleine bedragen verzamelen maar over een zeer groot aantal schenkers. Dit is het geval bij operaties zoals Levenslijn of Cap48, Damiaan, de Vredeseilanden, Amnesty, enz… Of het nu gaat over voorwerpen die te koop worden gesteld, over “commissies” op operaties die derden erbij betrekken (operaties via GSM bijvoorbeeld), de eenheidsprijs is redelijk laag, toegankelijk voor de meerderheid. Het is het massa-effect dat benijdenswaardige resultaten boekt.
Vrienden (volledig buiten de Service Clubs) trokken daarentegen onlangs mijn aandacht op de kostelijke zijde van zekere organisaties van Service Clubs, waarvan de deelnameprijs hen prohibitief leek. Aangezien het doel van deze blog niet is van een zeker gedrag te stigmatiseren, zal ik geen herkenbaar voorbeeld geven. Maar het is waar dat ik tijdens de laatste twaalf maanden inderdaad talrijke golftoernooien, spektakelavonden of andere acties heb opgemerkt waarvan de basisdeelnameprijs (voor één persoon) ver over 50 € ging, zelfs 100 € naderde. In die gevallen is het niet de massa die voor het financiële resultaat zorgt, maar de basiseenheidsprijs.
We kunnen lang discuteren over “is het beter 500 deelnemers te hebben aan 10 € of 50 aan 100 €”… We kunnen enkel zweren bij het aspect “populair” van bepaalde operaties, we kunnen kwaadspreken over het “elitaire” van andere operaties (of het tegenovergestelde)… Maar voor de begunstigde Verenigingen is het uiteindelijk het resultaat dat telt. Zolang het niet over vuil geld gaat, heeft het geen belang vanwaar het komt… voor zover het komt…
Tot nu toe had ik je interessante, rendabele, doeltreffende, originele, enz… initiatieven voorgesteld, genomen door particulieren, maatschappijen, Verenigingen,… enz… buiten Service Clubs. Deze initiatieven, die “concurrerend” aan deze van de Service Clubs zouden kunnen lijken, waren quasi uitsluitend te klasseren in de categorie “populair”, hopend op het massa-effect, vertrekkend van een relatief laag basisbedrag. We hadden kunnen denken dat de duurdere, meer “elitaire” operaties (op financieel vlak) het voorrecht van zekere Service Clubs zouden blijven, zelfs van avonden waar vooral de rijke aristocratie of de Jet Set bijeenkomt… Niets is minder waar !
Ken je de “Gala des mille saveurs” ? Dat is een fundraising diner (op 9 november e.k. is het al de 4de editie), in de zalen van een zeer groot Brussels hotel georganiseerd door Le Vif/Weekend en een prestigieus automerk. Je kan er een menu van 5 gangen nuttigen, klaargemaakt door grote (echt) gerenommeerde Chefs ! Dit diner wordt aangeboden voor de bescheiden prijs van… 215 € per persoon (ja 215, dit is geen typfout). Het gaat hier om de samensmelting van een hoge basisprijs en een (minstens redelijk) massa-effect, want de uitgever van het mede-organiserende tijdschrift deed een grote promotie (een hele pagina in de laatste Weekend, een pagina op de internetsite – klik hier -, enz…). En, aangezien er sponsors zijn, kan je veronderstellen dat een grote winst naar de uitgekozen Vereniging gaat: Plan International (en meer in het bijzonder een hulpproject voor de kleine kinderen in Cambodja).
Als je de tekst van de publiciteit voor die avond goed leest, ontdek je dat het de opbrengst van de tombola is die aan het werk zal gestort worden… de tombola die niet in de prijs van de maaltijd begrepen zit !!!
Ik had je al talrijke initiatieven getoond die, zonder door Service Clubs genomen te zijn, maar naar het model van de acties van de Service Clubs, aan de “core activity” van de Service Clubs knaagden. Ziehier nog een voorbeeld, deze keer uit een volledig onverwachte hoek… Onrustbarend ? Onbetekenend ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
