Deze woorden van een liedje van Francis Cabrel leken mij een ideale titel voor dit artikel dat je enkele voorbeelden wil geven (vers van de pers) van acties die door de pers werden aangehaald. Er zijn er echt elke dag, in elke pers, of het nu om radio, TV, tijdschrift, dagblad, vakblad… gaat.
Eergisteren, woensdag, besteedde de animator rond 16u30 op BelRTL in één van de spraakmakende programma’s van deze radio dat “Les Grosses têtes” heet (Belgische radio, maar die zich op dat uur op het programma van RTL France afstemt) enkele minuten aan de presentatie van de “autos du coeur” (auto’s van het hart). Deze Vereniging (klik hier om op haar site te komen) bestaat tot nu toe enkel in Frankrijk (in 2005 opgericht). Zij recupereren auto’s die de mensen hen geven, laten ze herstellen door officiële garagisten van het merk en verkopen ze nadien aan heel, heel, heel lage prijzen aan personen die de middelen niet hebben om een auto te kopen maar die er een nodig hebben om te werken of die werk zoeken, enz… Middenin een programma van entertainment, op een uur met grote luisterdichtheid, zou dit verrassend kunnen lijken… en toch !
Via internet werd ik ingelicht over de grote tombola van Dokters van de Wereld (klik hier - link in het frans, geen tombola van de vlaamse vleugel van de Vereniging), een tombola die enkel via internet werkt: voor de info, voor de lijst van de 350 prijzen (waarvan de duurste ongeveer 200 € moet waard zijn), voor de aankoop van biljetten (10 € voor 5 biljetten) en om de resultaten te kennen (per e-mail).
Ik heb de informatiecampagne over de dag van de arteriopathie van de onderste ledematen op een Franse FM-zender ontdekt. Deze Vereniging heeft gratis een spot van 30 seconden en 5 kronieken van 1,5 minuut op 600 radio’s ter beschikking gesteld om de vijftigplussers aan te zetten tot het laten opsporen van de ziekte.
In een vakblad heb ik gelezen dat een bepaald agentschap de internetsite van de Stichting l’Oréal (klik hier) had opgericht en net had geopend, die in partnership met de Unesco (o.a.) de missie heeft om de plaats van de vrouw in de wereld van de wetenschappen te bevorderen of de pandemie van aids te bestrijden.
Een newsletter leerde mij dat Brad Pitt en Angelina Jolie een site van “Sos Kinderdorpen” in Jordanië bezocht hadden (klik hier). Daarop volgde natuurlijk een lange uitleg over de Vereniging, haar missies, haar verwezenlijkingen,…
Op de radio (RTBF, La Première) heb ik (vorige zondag) horen spreken over een programma van bosaanplanting in Casamance (Senegal), een project door de baas van een Belgische onderneming opgezet, en, en dit heeft er niets mee te maken, die leader is in audiovisueel materiaal. De uitzending ging niet over dit onderwerp. Het ging over het levenskader van Belgische expats een beetje overal in de wereld (klik hier). Maar, aangezien dit ondernemingshoofd ook dit project draagt, heeft men er natuurlijk over gesproken. Dit gigantische bosaanplantingproject heeft als doel de nodige basisstoffen (het bos) te creëren voor een energiecentrale en zo ook onrechtstreeks werk en ontwikkeling in dit Afrikaanse gebied te scheppen. Het is dus waarschijnlijk niet toevallig dat ik in Le Vif-L’Express van vorige week een promotiepagina (met het engagement van de uitgever) las “één gekochte Vif = 45 bomen geplant”.
In diezelfde uitzending werd een Belg, expat in Senegal, geïnterviewd die er een kleine luchtvaartmaatschappij leidt… En die over zijn engagement in een operatie van uitdelen van brillen sprak waarmee hij zich tussen België en Senegal eveneens bezighoudt…
En uiteindelijk (want we moeten er voor vandaag wel een einde aan maken), is het in een syndicaal blad dat ik een artikel over de Stichting Solidaris International heb gevonden die de maatschappijen aanzet om “een producent van solidariteit in België en in de wereld te worden” (ik zal op dit onderwerp terugkomen).
Dinsdag ga ik verder… maar tot nu toe niets, niets, niets van eender welke Service Club. Normaal ???
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd,Het "sociale" is veranderd
