Hoeveel ?????

De VZW Dyadis is een Vereniging die zich bezighoudt met de opleiding van mindervalidenbegeleidehonden. Zij geeft deze honden een opleiding die ongeveer 12.500 EUR kost en die aan de mindervalide aan wie de hond zal worden geschonken niets zal kosten. Hoe gaat dit in zijn werk ? Hoe vraag je een hond ? Hoe wordt de opvoeding van de hond georganiseerd ? Waarvan leeft de Vereniging ? Met welke partners ? Wat kan jij doen om hen te helpen ? Enz… Alles wordt opmerkelijk goed op hun site beschreven. Je kan er ook twee videofilms bekijken (een lange en een korte). Ik nodig je echt uit om deze Vereniging via hun site te ontdekken (klik hier).

 In een heel oud artikel sprak ik over de VEF en vertelde ik je dat hoe langer hoe meer Verenigingen erbij aansloten. De VEF, Vereniging voor Ethiek in de Fondsenwerving, legt een keure op aan haar leden, die ik zou kunnen samenvatten als “code voor goed beheer”. Al de rekeningen van de leden worden niet enkel gepubliceerd, maar ook gecontroleerd. Een garantie voor de schenkers (zie details in mijn artikel van 19 januari 2009, vertaald op 18 september onder de naam “ken je de VEV”). Als ik terugkom op deze financiële transparantie, is het omdat ik gemerkt heb dat Dyadis het logo van VEFW niet toont en er dus ook niet bij aangesloten is. Ik weet niet waarom (maar het is ook geen verplichting). Is het daarom dat het de Vereniging aan transparantie ontbreekt ? Ze is niet volledig transparant !

 In haar newsletter van oktober 2009 publiceert Dyadis een lange lijst van haar recepten, die je hierna kriskras vindt:

Sponsoring van Mars Belgium die de opleiding van 2 honden heeft bekostigd + andere honden gefinancierd door de recepten van speciale acties van Pedigree, van Tom and Co en van Delhaize, met speciale vermelding van de initiatieven van personeelsleden (5.660 EUR, waarvan de helft via een gesponsorde deelname aan de 20 km van Brussel).

De Stichting Borro heeft 20.000 EUR geschonken, Belgacom 4.000 EUR, Toyota Lexus Belgium 2.500 EUR, IFAH Europe 2.000 EUR, Athon Car Lease Belgium 1.000 EUR, de Câbleries d’Eupen 500 EUR, Universal Sales Food 1.500 EUR, Isothermos 500 EUR…

Giften of acties van particulieren worden eveneens gerepertorieerd: Michel D. 2.500 EUR, Carine D. 2.840 EUR (verkoop van borduurwerken), Gérard J. 500 EUR (delen van de sponsoring die hijzelf heeft gekregen voor zijn deelname aan een autorally), Yvonne W. 1.250 EUR, Madame K. en dhr. M. 1.350 EUR (opbrengst van een rommelmarkt),…

En nog diverse zoals de Gemeente Herve (500 EUR), de bonus van een liquidatie van een vzw (250 EUR), de vzw Fatcha (meerdere giften voor een totaal van meer dan 500 EUR), een verkoop van kunstwerken (559,50 EUR), een tennismarathon in Blankenberge (1.500 EUR)…

Er worden eveneens twee Service Clubs geciteerd: de Soroptimisten van Malmedy (4.000 EUR) en de Rotary van Ocquier (500 EUR).

Er zijn ook opbrengsten die voortkomen uit testamenten, maar deze worden niet gedetailleerd.

 Wat maakt dit alles interessant ? Eerst en vooral geven deze cijfers een indicatie over de veelvoudige oorsprongen van financiële steun en over hun respektievelijke belang. Je ziet hoezeer de inbreng van maatschappijen beslissend is (voor 50 % in dit geval). Je ontdekt ook dat de inspanningen van particulieren soms veel belangrijker zijn dan deze van het “institutionele”. Je merkt op dat diezelfde particulieren zich niet moeten schamen (noch qua acties noch qua resultaten) t.o.v. georganiseerde groepen. Je stelt eveneens vast dat de inbreng van de Service Clubs redelijk beperkt is (minder dan 5 %) en je (wij, elke Service Club) kan onze cijfers ook vergelijken met deze van het voorbeeld van de dag. Natuurlijk gaat het hier niet om een wetenschappelijk representatieve steekproef… maar het geeft ons toch een aanwijzing.

Het is ook interessant omdat het een vraag stelt die misschien kan storen: hoeveel Service Clubs, van deze die in de eerste plaats lokaal fondsen werven, hoeveel publiceren zij of in welke mate delen zij hun cijfers mee ? Delen jullie jullie cijfers mee ? Ja ? Neen ? Waarom ?