In december 2006 had ik, in een artikel van Trends/tendances, het bestaan van een vzw vermeld, die drie jaar geleden door enkele jongeren (ondernemers, hogere kaders, managers,…) werd opgericht. Hun doel sprak mij aan: professionele competenties gratis ter beschikking stellen van de niet-commerciële sector. Vandaag gaat deze Vereniging, die een zeventigtal leden heeft, er prat op 76 concrete projecten te hebben geholpen. Buiten haar resultaten, geeft zij ons ook nog stof tot nadenken.
Eerst en vooral: wie zijn zij ? In het begin 4 stichters, Isabelle Adam, François de Borchgrave, Charles-Antoine Janssens en Alexandre Lippens, die op een schokkende wijze aan sociale projecten wilden meewerken. Tijdens hun reizen hadden zij in het buitenland het concept ‘venture philanthropy’ ontdekt en zij gaven er zich rekenschap van dat dit bij ons nog niet bestond. Een eerste geslaagde ervaring met een Vereniging van Charleroi moedigde hen aan en zij richtten ToolBox in 2003 officieel op.
Sindsdien is het team gegroeid. In 2006 waren ze met een twintigtal. Vandaag publiceren ze quasi 70 namen. Je kan hun ledenlijst trouwens raadplegen op hun site en je hebt zelfs toegang tot hun CV door op de namen te klikken. Je zal er licentiaat-journalisten, commercieel ingenieurs, juristen, marketeers, psychologen… ontdekken. Je kan ook hun getuigenissen over hun projecten ontdekken… Je kan eveneens je kandidatuur stellen (er is een formulier om in te vullen) als je je competenties en ervaring vermeldt. Elkeen verbindt zich ertoe zich minstens 8 uren per maand voor de Vereniging in te zetten.
Wat doen zij ? Zij stellen hun competenties gratis ter beschikking van een concreet project, een organisatie, een reorganisatie van een Vereniging. Zij doen professioneel aan “het sociale”. Zij helpen op verschillende vlakken, zowel op vlak van financieel beheer, communicatie, fondsenwerving, human resources, als op vlak van… de lijst is lang. We zouden het als volgt kunnen samenvatten: zij stellen beheers-, organisatie- en doeltreffendheidsinstrumenten uit de ondernemingswereld ter beschikking van de Verenigingen. Je kan zelf over enkele van hun tussenkomsten oordelen, vermits zij tevens case studies op hun site publiceren. De selectiecriteria van de projecten worden ook gepubliceerd en een formulier helpt je om een vraag naar hulp op te stellen.
Je kan dit zelf allemaal in detail bekijken op hun site (klik hier).
Zoals ik je in het begin van dit artikel al vertelde: deze Vereniging stemt tot nadenken. Zeventig leden is gemiddeld het aantal leden van 2,5 Service Clubs. 8 Uren per maand is een beetje meer, maar niet veel, dan wat onze vergaderingen vergen (buiten onze acties). 76 Projecten die in 5 jaar tijd werden geholpen… Dat is veel meer dan wat 2,5 Service Clubs doen. Akkoord, zij stropen hun mouwen niet op zoals wij doen, zij gaan geen ramen van een onthaalhuis verven, zij geven geen geld… Maar er zijn nog andere verschillen: voor zover ik weet, vergaderen zij niet regelmatig in restaurants, betalen zij geen bijdrage, lijken zij niet aan een chronische “desaffectie” te lijden,… Zouden wij geen interesse moeten betonen voor dit soort van motivatie, voor deze werking, voor dit rendement… ?
Ik heb in verschillende voorgaande artikelen al de gelegenheid gehad om deze vraag te stellen: hoe komt het dat deze jongeren, competent, gemotiveerd, solidair, zich niet zijn komen voorstellen aan een Service Club ? Het kan niet dat zij ons niet kenden ! En jongeren (of minder jonge mensen), zo gemotiveerd, zo heb ik je er al veel voorgesteld… Waarom hebben zij ons mislopen ? Of waarom hebben wij hén mislopen ?
Gearchiveerd onder: Het "sociale" is veranderd
