De vaart die de solidariteit voor Haïti neemt, is uitzonderlijk en is eigenlijk een synthese van alles waarover ik je voorstel na te denken sinds de start van dit blog.
Eerst en vooral het feit dat iedereen zich vandaag met solidariteit bezighoudt. Je hebt zeker opgemerkt dat een aantal bedrijven giften hebben gedaan en/of acties hebben op touw gezet. De informele groepen, de collega’s op kantoor, de buren en ook individuën. Velen hebben giften gedaan, velen hebben ook een manifestatie georganiseerd, een verkoop, een evenement om fondsen te werven. Om hiervan een idee te krijgen, kan je op de site gaan van het consortium 12/12 en een lijst zien van al degenen die verklaren iets te willen doen. Vóór de televisieuitzendingen van 21 januari van VRT/VTM en RTL/RTBF had ik er een veertigtal geteld. Vandaag zijn het er meer dan 550 (klik hier). Er zijn natuurlijk ook de staats-, provincie- en gemeentelijke structuren, en de Service Clubs… maar zij zijn slechts een druppel in de zee.
Ook de media hebben gereageerd. In talrijke landen (ook bij ons) hebben speciale programma’s in prime time tot giften opgeroepen. Sommigen (zoals VRT) hebben zelfs meer gedaan en hebben verschillende acties georganiseerd, naast de oproep tot giften. Om je een idee te geven wat België betreft: de avond van de speciale uitzendingen haalden de beloften tot gifte per telefoon 6 miljoen euro en de speciale acties van VRT 1 miljoen (er bovenop). Niet om te vergelijken, maar enkel om te weten en te kunnen situeren, vermeld ik hier de Communauté Française de Belgique en de Région Wallonne die samen 1,2 miljoen euro hebben gegeven, de Vlaamse Regering 300.000 euro, de Stad Antwerpen 12.500 euro,… de lijst is lang (en er werd bijna niets over verteld in de pers. Maar de pers heeft wèl meerdere individuele initiatieven vermeld van veel mindere “financiële prestaties”… Voor de pers is het dus niet het bedrag dat telt). Drie mobiele telefonieoperatoren storten de kosten van een SMS “ja” (1 euro) op 4666 integraal terug en Het Laatste Nieuws zal de prijs van de krant van vrijdag integraal doorstorten.
Dan hebben we de transparantie: de site waarover ik je net heb verteld, is een manier om al degenen die beweren fondsen voor Haïti in te zamelen, te authenticeren. In alle media was er trouwens sprake van de garantie dat de ingezamelde fondsen wel degelijk naar het goede werk gingen. En tenslotte beantwoorden de Verenigingen die op de eerste lijn staan, de NGO’s die op het terrein tussenkomen allemaal aan de normen van de VEF (Vereniging voor Ethiek in de Fondsenwerving).
Ook de erkentelijkheid: op dezelfde site van het consortium 12/12 (klik hier) vind je elke dag communiqués van verschillende Verenigingen over wat zij de dag voordien hebben gedaan. Andere Verenigingen sturen e-mails om hun “sympathisanten” op de hoogte te houden (SOS Kinderdorpen bvb., klik hier).
De rol van internet en de nieuwe sociale media: Twitter, FaceBook, Linkedin en andere minder bekende spelen een zekere rol, niet enkel in de fondsenwerving, maar tevens in de informatie naar de schenkers toe (klik hier om een voorbeeld te zien). En zelfs op operationele wijze op het terrein. De internetsites die alles of een deel van hun ruimte hieraan besteden, zijn talrijk. Het is (zelfs voor de pers) de snelste manier om info geüpdate te houden, zo veel mogelijk mensen te bereiken, te informeren, in te zamelen, enz…
Ook de reactiviteit: sommige Verenigingen hebben binnen de 24 uren gereageerd, sommige bedrijven binnen enkele dagen, de “grote media” binnen nauwelijks iets meer… Het is opmerkelijk !
De marketing van de solidariteit blijft niet achter: France 2 heeft in zijn journaal van 20u vorige dinsdag een opiniepeiling aan zijn kijkers voorgesteld: “gaat u voor Haïti geven ?”. Twee dagen later hebben verschillende duizenden mensen, 52 %, “neen” geantwoord. Andere speciale studies werden gedaan. Hierna vind je er één uit Frankrijk, gisteren gepubliceerd (klik hier). Daar wordt alles over iedereen die wil geven of niet uit de doeken gedaan, het percentage mannen, vrouwen, kaders, welke politieke strekking…
En tenslotte (omdat ik wel moet afsluiten, maar het is wel degelijk méér dan de korte samenvatting van vandaag) worden zelfs de delicate onderwerpen behandeld en openbaar besproken: geven we niet te veel geld (je herinnert je dat dit voor de slachtoffers van de Tsunami min of meer het geval was) ? Zouden we niet alle giften onder één enkele koepel moeten verzamelen ? (Het consortium 12/12 beantwoordt hieraan, maar is geslonken sedert de Tsunami vermits andere Grote Verenigingen afzonderlijk inzamelen. Waarom ?).
Ik denk dat het de eerste keer is dat alle thema’s, alle nieuwe tendenzen, alle nieuwe media, alle nieuwe componenten en kinetische energie van de solidariteit ontploffen en samenkomen in één enkel evenement.
Geeft dit ons, leden van Service Clubs, reden tot nadenken ?
Gearchiveerd onder: De "netwerken" zijn veranderd,Het "sociale" is veranderd
