Onder deze titel zou ik je graag twee vragen willen voorleggen. De ene betreft de tijd die wij aan de Service Club wijden, de andere het geld dat wij eraan besteden.
De eerste: hoeveel tijd besteden wij aan onze Service Club, hoeveel uren brengen wij door in onze vergaderingen met maaltijd, in onze vergaderingen zonder maaltijd, in onze activiteiten, in onze acties en activiteiten. Ik kan hier natuurlijk niet op antwoorden zodanig dat de situaties, de context verschillend kunnen zijn van één club tot een andere. Ik stuur je dus een vraag om over na te denken waarover ik niet met je zal kunnen debatteren. De interessante vragen zullen de volgende zijn: welk (kwantificeerbaar) resultaat bekomen wij voor onze werken voor al deze uren ? Is het opmerkelijk ? Is het “zwak” ? Wat is ons rendement ? Wat is ons “uurtarief” ?
Ik ben er niet zeker van dat men zich reeds in talrijke Service Clubs deze vragen heeft gesteld. Zij zijn nochtans belangrijk. Hoe moet je te weten komen of je performant bent, hoe kan je weten of je beter kan… Het is waarschijnlijk waar dat men er zich meestal niet al te bezorgd over maakt, men legt geen doelstellingen vast. In de meeste Service Clubs verplicht men zich ertoe middelen te gebruiken (acties voeren, geld inzamelen, deze of gene activiteit organiseren,… ). Men verplicht zich niet tot resultaten (een zeker bedrag bereiken, het cijfer van het vorige jaar met 10 % verhogen, enz… ). Wij weten allemaal dat de behoeften van onze werken groeien… Wat leggen wij ons op om aan de vraag tegemoet te komen ? Wat zetten wij op touw om onze resultaten ernstig en nauwkeurig te meten ?
De tweede vraag, even logisch, betreft ons budget. Over het algemeen zijn wij er nogal fier over dat er bij ons geen algemene onkosten zijn, dat al het geld dat wij voor onze werken inzamelen ook naar onze werken gaat. Dit is waar ! Maar dit is waar wanneer we twee kassa’s instellen: één voor onze werken en een andere voor… al de rest: bijdragen, maaltijden, enz… Ook hier is de situatie van de lokale clubs zo verschillend dat een debat onmogelijk wordt. Maar deze tweede kassa kan belangrijk zijn, héél belangrijk. Een orde van grootte ? Laten we het enkel over de maaltijden hebben en 50 € per persoon aanrekenen (maaltijd, wijn, aperitief, eventueel een alcoholisch drankje… de orde van grootte lijkt correct). Laten we een district van 1500 leden nemen, waarvan één derde niet op de vergaderingen aanwezig is, vergaderingen met maaltijd die slechts éénmaal per maand plaatsvinden. Dan komen we op 12 vergaderingen x 1000 personen x 50 € = 600.000 €. In de kassa van de werken zijn inderdaad geen algemene onkosten,… maar in de andere… .
Laten we veronderstellen dat elk van de clubs van dit virtuele district een vergadering schrapt en het bezuinigde bedrag spaart… Dit zou 50.000 € geven. Indien zij er twee schrappen… Dat zou een mooi bedrag worden om een werk te steunen of een tactiek van het betreffende district te verbeteren of een dienst te professionaliseren of…
Dit kan inderdaad demagogisch lijken. Wij hebben tenslotte allemaal het recht om 50 € uit te geven om te eten in gezelschap van vrienden. Wij besteden op de koop toe ik-weet-niet-hoeveel geld aan tombola’s, voorstellingen, avant-premières, soupers, rallys, enz… Waar zouden we ons dan bezorgd om maken ? Misschien omdat er daar, bewust of niet voor Jan-en-Alleman, enig element is dat ons krediet geeft t.o.v. een bepaald slecht imago dat aan ons lijf kleeft. Elkeen kan voor zijn club een snelle berekening maken van zijn restaurantkosten… en begrijpen dat wij voor sommigen meer op fijnproevers lijken dan op gulle schenkers (wat wij nochtans óók zijn !).
Hoeveel uren brengen wij in onproductieve vergaderingen door ? Hoeveel geld wordt er in maaltijden gestoken ? Hierboven schreef ik dat de Service Clubs die zich deze vragen stellen waarschijnlijk niet talrijk zijn. Nochtans zijn er die zich deze vragen hebben gesteld… en die er zelfs op hebben geantwoord. Je moet enkel het aantal sandwich-vergaderingen (15 jaar geleden nog ondenkbaar) opmerken, vergaderingen bij één of ander lid, enz… De toekomst zal uitwijzen of dit fenomeen het merendeel van de clubs zal aansteken. Elke club heeft zijn “cultuur”, zijn voorkeur, zijn ziens- en handelswijze. Maar we kunnen ons niet gelijktijdig beklagen over ons slechte imago… en er niets aan doen. Elkeen is voor zijn keuze verantwoordelijk. Maar zou het in ieder geval niet nuttig zijn erover te debatteren ?
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd
