« De soorten die overleven zijn noch de sterkste noch de intelligentste, maar deze die zich het best aan de verandering aanpassen »(*). Dit komt niet van mij, maar van Charles Darwin. Charles Darwin overleed in 1882. Hij heeft de Service Clubs dus niet gekend, laat staan dat hij er lid van is geweest. A priori is er dan ook geen reden waarom ik deze naturalist, Engelse bioloog, in dit blog, aan de Service Clubs gewijd, zou vernoemen. Nochtans…
Het lijkt mij nochtans dat dit citaat ons aangaat. Wij, de Service Clubs, zien onszelf over het algemeen als redelijk sterk. Wij bestaan sinds tientallen jaren, wij hebben honderden realisaties achter de rug, wij hebben resultaten van duizenden euro… Het diploma, het beroep, de carrière, de realisaties van onze leden getuigen zonder tegenspraak van intelligentie. Het zijn waarschijnlijk deze twee karakteristieken die maken dat wij ons niet goed realiseren wat ons overkomt. Wij zijn niet idioot, wij zijn niet zwak… wij menen dus dat wij niet bedreigd worden. Nochtans…
Onze bekendheid zwakt af, degenen die er bijkomen compenseren degenen die ons verlaten niet… Op internationaal niveau blijken onze directies zich dit niet erg aan te trekken. Het is waar dat de Service Clubs in de opkomende landen, vooral in Azië, groeien en bloeien. Over het geheel genomen, stellen de Service Clubs het dus goed… Nochtans…
Wij zijn dus niet geneigd om de realiteit te zien, om goed alle veranderingen die rondom ons gebeuren op te vangen, om er ons rekenschap van te geven dat wij misschien moeten evolueren, ons aanpassen, veranderen… Welke veranderingen zijn er trouwens in onze structuren, onze werking, onze acties, enz… opgetreden sinds onze oprichting tientallen jaren geleden ? Ik zie er slechts één, deze die de dames heeft toegelaten gelijk te zijn aan de heren, damesclubs te kunnen oprichten, herenclubs te kunnen vervoegen… En deze verandering is dan nog niet zo oud. Wat hebben wij nog veranderd ? Niets of zo weinig.
Moeten wij menen sterk en intelligent te zijn om niet te zien, om ons van niets van alles wat rondom ons verandert rekenschap te geven ? Nochtans… is alles veranderd: het beroepsleven, het gezinsleven, de grote inzet… Tel maar op wat er sinds… laat ons zeggen 20 jaar, veranderd is ! En voor hen die deze anciënniteit hebben, tel maar op wat er in jouw Service Club veranderd is…
In een boek dat ik onlangs las (“Conduire le changement, guide de survie à l’usage des responsables du changement”, van Christophe Faurie, Editions Maxima, 2008), werd de weerstand tot verandering uitgelegd door het antagonisme van twee bezorgdheden: de bezorgdheid om te overleven en de bezorgdheid om te leren. Wanneer men zich niet bewust is van de noodzakelijkheid te veranderen, wanneer men zich niet bedreigd voelt, is men niet bezorgd om te overleven. Het is dus de bezorgdheid om te leren, de schrik om een nieuw gedrag te moeten aannemen, nieuwe referenties, enz… , die de overhand neemt. Men verandert niets. Omgekeerd, wanneer men bezorgd is om te overleven, wanneer men schrik heeft voor zijn toekomst, vervaagt de bezorgdheid om te leren. Dan wil men wel de nodige inspanningen doen.
Sinds al die jaren dat ik mijn eigen club bezoek, dat ik interclubvergaderingen bijwoon, nationale vergaderingen, enz… heb ik nooit aan een vergadering deelgenomen waar onze toekomst ter discussie stond. Wij zien wel wat er niet gaat, wij zien wel dat we weinig werven, maar wij gaan nooit het debat aan tot op het bot en niemand lijkt een ernstige bedreiging op te vangen. Wij zijn niet bezorgd om te overleven. Wij veranderen niets. Nochtans…
« De soorten die overleven zijn noch de sterkste noch de intelligentste, maar deze die zich het best aan de verandering aanpassen »(*). Heeft Darwin ongelijk ?
(*) Men twijfelt over het preciese citaat van Darwin : « It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent, but rather the one most adaptable to change ». Het blijkt dat dit citaat van een andere auteur kan zijn (Leon C. Megginson, Staatsuniversiteit van Louisiane) die een formulering in dezelfde zin van deze van Darwin zou hebben geparafraseerd. Misschien moeten we ons dus niet aan de preciese formulering van het citaat vastklampen, maar wel aan de zin ervan.
Gearchiveerd onder: De "wereld" is veranderd
